තනිකමයි සබඳ
තනි රැක්කේ
මගෙ තනිකමට...
නිහැඬියාවමයි
ගී ගැයුවේ
මේ තනි හිතට...
සිතේ සුසුම්
පා කෙරුවේ
පාලු රැයකට...
දුක කියන්නේ
කොහොමද මම
හුදකලාවට...
(නි) සසල....
සසල සිත නිසල කළ අකීකරු පින්සලක් කාලෙකින් නොදුරු රුව මතු කරපු අපූරුව නිසල සිත කර සසල....
-
පිච්ච මලට දැනුන තරම් සඳේ සිසිලස තුරු වදුලට දැනුන තරම් මදනල පහස තණ පලසට දැනුන තරම් පිණී... -
හතර හිනාව හතර හිනාව බිම් කඩකට වැටක නියරක මායිමකට හිමිකම් කියමින් මිනිසුන් රණ්ඩු සරුවල් කර ගනිද්දී ඒ දෙස බලමින් ‘නුඔලා ඔය ගහ බැන ගන්නේ තොපේ ද...
No comments:
Post a Comment