සඳ පැන්න පාරට
උනා සළු පිළි
මැණික් ගං දිය
කැළඹුනා
ගඟුල දෝතින්
වැළඳගෙන සඳ
සුළි වටක් ගෙන
කැරකුනා
බලනු බැරි සඳ
සඳේ කෝමළ
තරු නෙතක්
විළිබර වුනා
සුපෙම් හැඟුමට
මදක් ඉඩ හැර
වලා ඈතට පාවුනා....
(නි) සසල....
සසල සිත නිසල කළ අකීකරු පින්සලක් කාලෙකින් නොදුරු රුව මතු කරපු අපූරුව නිසල සිත කර සසල....
-
පිච්ච මලට දැනුන තරම් සඳේ සිසිලස තුරු වදුලට දැනුන තරම් මදනල පහස තණ පලසට දැනුන තරම් පිණී... -
හතර හිනාව හතර හිනාව බිම් කඩකට වැටක නියරක මායිමකට හිමිකම් කියමින් මිනිසුන් රණ්ඩු සරුවල් කර ගනිද්දී ඒ දෙස බලමින් ‘නුඔලා ඔය ගහ බැන ගන්නේ තොපේ ද...
No comments:
Post a Comment